Zobacz sam
Tak niewiele potrzeba, aby uratować komuś życie
Zostań dawcą szpiku
Zarejestruj się

Zmiana danych osobowych

Chcesz zaktualizować swoje dane osobowe, abyśmy mogli się z Tobą skontaktować?

Zmień dane osobowe

Możesz pomóc chorym zrób 1% odpis

Newsletter

Chcesz otrzymywać powiadomienia o akcjach dla dawców?

Najczęściej zadawane pytania

 

 

SZPIK jest głównym narządem krwiotwórczym stanowiącym od 3 do 4 % wagi ciała. Działalność krwiotwórcza najdłużej utrzymuje się w istocie gąbczastej  nasad kości długich oraz kości płaskich i różnokształtnych – mostka, miednicy, żeber, kręgów i czaszki. Ilość aktywnego szpiku czerwonego dostosowuje się do potrzeb organizmu –­ u osób młodych i prowadzących aktywny tryb życia ilość szpiku jest największa.

 W szpiku, chociaż stosunkowo nieliczne, najważniejsze są tzw. komórki macierzyste krwiotworzenia. Mnożąc się całe życie, dają początek krwinkom macierzystym, z których powstają krwinki czerwone, płytki krwi oraz krwinki białe.

 

 JAK TO SIĘ DZIEJE, ŻE LUDZIE CHORUJĄ NA BIAŁACZKI?

Regulacja działalności szpiku jest bardzo skomplikowana i wrażliwa na wiele czynników, dlatego dość często zdarzają się choroby układu krwiotwórczego. Najgroźniejszymi chorobami, bo grożącymi utratą życia, są różnego rodzaju białaczki i niedokrwistości. W przypadku zachorowania jedynym ratunkiem dla chorego może być przeszczep zdrowego szpiku.

Białaczki – grupa chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Białaczka charakteryzuje się ilościowymi i jakościowymi zmianami leukocytów we krwi, szpiku i narządach wewnętrznych (śledzionie i węzłach chłonnych). Białaczka może mieć charakter ostry lub przewlekły. Występuje u dorosłych i u dzieci (białaczki to najczęstsze nowotwory osób młodych).

 

Niedokrwistości – potocznie nazywane anemiami, zespół objawów chorobowych, które polegają na stwierdzeniu niższych od normy wartości hemoglobiny, erytrocytów i wywołanych tym następstw.

 

NA CZYM POLEGA PRZESZCZEP SZPIKU?

Przeszczep szpiku jest najskuteczniejszą metodą leczenia niektórych chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Wcześniej należy całkowicie zniszczyć nieprawidłowo działający szpik chorego. Przetoczone dożylnie (tak jak krew) komórki dawcy zasiedlają miejsca po zniszczonym szpiku biorcy i namnażają się tworząc nową krew. Jeśli to możliwe, biorcy przetacza się również krew i płytki krwi dawcy szpiku, przez to ogranicza się komplikacje wynikające z niezgodności antygenowej.

Może się zdarzyć, że przeszczep szpiku się nie przyjmie. Wtedy dawca może zostać poproszony o powtórne oddanie materiału przeszczepowego albo o oddanie limfocytów poprzez ich separację z krwi obwodowej.

 

JAKIE SĄ RODZAJE PRZESZCZEPÓW?

Przeszczepy można podzielić na autologiczne, kiedy ta sama osoba jest dawcą i biorcą przeszczepu i allogeniczne, kiedy dawca i biorca przeszczepu to dwie różne osoby.

W przeszczepach allogenicznych dawcą może być członek rodziny (najczęściej siostra lub brat) lub osoba niespokrewniona.

 

 

JAK DOBIERA SIĘ DAWCÓW?

Poszukiwania dawców szpiku rozpoczyna się wśród najbliższej rodziny, a przede wszystkim wśród rodzeństwa. Niestety jednak tylko dla nieco ponad 30% pacjentów udaje się znaleźć odpowiedniego, czyli zgodnego we wszystkich antygenach HLA klasy I i II, rodzinnego dawcę szpiku. W pozostałych przypadkach należy szukać właściwego dawcy wśród osób niespokrewnionych.

 

Szansa, że dwie osoby niespokrewnione będą miały identyczne antygeny HLA waha się między 1:100 a 1:25000. Jest to uzależnione od częstości występowania poszczególnych kombinacji antygenów HLA w populacji. Istnieje więc konieczność tworzenia Rejestrów Dawców z oznaczonymi antygenami HLA.

 

CO TO JEST BADANIE ZGODNOŚCI TKANKOWEJ?

Aby przeszczep szpiku był udany, musi istnieć znaczna zgodność dawcy i biorcy w zakresie antygenów zgodności tkankowej (HLA). Ocenia się, że układ HLA może występować w około 5 miliardach kombinacji. Na szczęście nie wszystkie antygeny (podobnie jak w krwiodawstwie) są jednakowo ważne. Wobec znacznego ich zróżnicowania trzeba poprzestać na uzyskaniu zgodności dla najważniejszych. Mimo takiej niepełnej zgodności przeszczep z dużym prawdopodobieństwem może zakończyć się sukcesem.  Dla tych najważniejszych cech zgodność występuje z częstotliwością 1:25000

 

JAK FUNKCJONUJE REJESTR DAWCÓW SZPIKU?

Informacje zawarte w ankiecie Honorowego Dawcy Szpiku zostają zamieszczone w elektronicznej bazie dawców. Pobrana krew zostaje poddana badaniom mającym na celu określenie antygenów zgodności tkankowej HLA.

 

Należy podkreślić, iż wyniki typowania HLA dawcy będą figurować również w światowym rejestrze dawców szpiku BMDW. Oznacza to, że nasi polscy dawcy są dostępni dla chorych na całym świecie, a dawcy z całego świata dla chorych osób w Polsce. Wszystkie rejestry dawców szpiku umieszczają swoich dawców zaszyfrowanych pod specjalnym kodem we wspólnej światowej bazie dawców szpiku, należy więc rejestrować się tylko w jednym rejestrze, aby wyniki przeszukiwania światowej bazy dawców szpiku nie dawały zafałszowanego obrazu co do liczby potencjalnych dawców.

 Bardzo prosimy, abyś w przypadku zmiany adresu zamieszkania, bądź numeru telefonu poinformował nas o tym!! Jest to niezwykle ważna kwestia, ponieważ dane teleadresowe zamieszczone w ankietach są jednym źródłem kontaktu z dawcą.

 Rejestrując się w bazie Krajowego Banku Dawców Szpiku dawca wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych w związku z rejestracją w bazie Krajowego Banku Dawców Szpiku. Administratorem danych osobowych jest:

 

Dolnośląskie Centrum Transplantacji Komórkowych z Krajowym Bankiem Dawców Szpiku z siedzibą we Wrocławiu (54-439),  przy ul. Grabiszyńskiej 105, adres e-mail: dctk@dctk.wroc.pl, numer telefonu 782999707, wpisanym do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000084385, numer NIP: 8942702290, REGON: 932717392, którego akta rejestrowe przechowywane są w Sądzie Rejonowym dla Wrocławia Fabrycznej VI Wydział Gospodarczym Krajowego Rejestru Sądowego,

 

Jednocześnie dawca oświadcza, że udziela zgody dobrowolnie oraz że został poinformowany o przysługującym mu prawie:

- dostępu do treści jego danych oraz ich poprawiania,

- wycofania zgody na przetwarzanie danych lub ograniczenia przetwarzania w każdym czasie,

- wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Dane Dawcy są przechowywane przez okres 30 lat.

  

CZY ODDAWANIE SZPIKU JEST ANONIMOWE?

 Z wielu przyczyn, zarówno medycznych jak i psychologicznych, zachowana jest anonimowość między dawcą a biorcą. W kontakcie pomiędzy ośrodkiem kwalifikującym chorego do przeszczepu a ośrodkiem dawcy posługujemy się unikatowym kodem dawcy.

 

JAKIE KORZYŚCI ODNOSI HONOROWY DAWCA SZPIKU Z ODDANIA MATERIAŁU PRZESZCZEPOWEGO?

Największą i niepodważalną korzyścią jest oczywiście ofiarowanie komuś szansy powrotu do zdrowia!

Trzeba pamiętać, że w rejestrach, jakie są zorganizowane w Europie i na świecie dawstwo szpiku jest honorowe i bezpłatne. Natomiast wszelkie koszty związane z wykonywaniem badań i z ewentualnymi podróżami do ośrodków pobierających materiał przeszczepowy będą zrefundowane. Dawca zostanie również objęty specjalną opieką lekarską zarówno podczas wstępnych badań kwalifikujących do dawstwa, jak i później, po pobraniu materiału transplantacyjnego.

Dawcy szpiku przysługuje ponadto tytuł Dawcy Przeszczepu, potwierdzony przez odznakę i legitymację wydaną przez zakład opieki zdrowotnej, który pobrał szpik. Dawca Przeszczepu, który oddał szpik więcej niż raz otrzyma tytuł Zasłużonego Dawcy Przeszczepu potwierdzony przez odznakę i legitymację wydaną przez Ministra Zdrowia. Dawca Przeszczepu i Zasłużony Dawca Przeszczepu są uprawnienie do korzystania poza kolejnością z ambulatoryjnej opieki zdrowotnej.

  

JAK POBIERA SIĘ SZPIK?

Szpik, podobnie jak krew podlega ciągłej regeneracji, więc oddając szpik dawca nic nie traci.

Można go pobrać na dwa sposoby:

1. z jednej lub obu kości talerza biodrowego

2. metodą leukaferezy.

Obecnie cześciej materiał przeszczepowy pobiera się metodą leukaferezy - ponad 70% przypadków.

 

Pierwsza metoda:

Od dawcy, przy pomocy igły, pobiera się około 1000 ml szpiku z jednej lub obu kości talerza biodrowego (ilość zależy od wagi biorcy i dawcy, maksymalnie 25 ml/kg dawcy). Zabieg trwa ok. 1 godziny i odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Szpik w organizmie dawcy w ciągu kilkunastu dni regeneruje się. Dodatkowo, dawcy przetacza się jego własną krew pobraną ok. 14 dni wcześniej (oddanie krwi aktywizuje szpik, a później, z powodu ubytku przez pewien czas krew jest produkowana wolniej).

 

Co się dzieje po pobraniu szpiku tą metodą?

Dawca opuszcza szpital na drugi dzień po oddaniu szpiku.

Następstwem znieczulenia mogą być nudności i ból głowy.

Po zabiegu nieprzyjemnymi objawami dla dawcy może też być, utrzymująca się do kilku dni, bolesność w miejscu ukłuć.

U około 10% dawców może wystąpić gorączka i ogólny dyskomfort. Gorzej zabieg znoszą osoby starsze.

Być może, po jakimś czasie dawca zostanie poproszony o oddanie krwi lub płytek krwi dla pacjenta poddanego przeszczepowi szpiku. Jest to również procedura bezpieczna i nie stanowiąca żadnego uszczerbku dla zdrowia.

 

Druga metoda czyli leukafereza

 Jest to separacja komórek jednojądrowych z krwi obwodowej stosowana jako alternatywa do pobrania szpiku drogą zabiegu operacyjnego.

Celem zabiegu jest uzyskanie komórek posiadających zdolność odbudowy układu krwiotwórczego, które mogą następnie służyć jako materiał przeszczepowy. Procedura jest mało inwazyjna i niebolesna, polega tylko na założeniu wkłuć do żył w okolicy zgięcia łokciowego. Krew pobierana z jednej kończyny po odseparowaniu komórek krwiotwórczych podawana jest z powrotem do żyły w drugiej kończynie górnej. Liczba separacji koniecznych do uzyskania materiału na jeden przeszczep wynosi od 1 do 2 zabiegów. Czas trwania zabiegu wynosi od 180 do 240 min. Dawcy poddawani są przed leukaferezą mobilizacji z zastosowaniem czynnika wzrostowego.

W porównaniu z uzyskaniem materiału przeszczepowego drogą pobrania szpiku, metoda ta posiada następujące zalety:

Możliwość pobrania materiału przeszczepowego bez konieczności zastosowania znieczulenia ogólnego, co jest mniej obciążające dawcę oraz pozwala na zmniejszenie kosztów leczenia (sala operacyjna, anestezjolog).

Możliwość przeprowadzenia procedury w trybie ambulatoryjnym tzn. dawca zgłasza się do szpitala (Ambulatorium Cytaferezy) tylko na czas przeprowadzenia zabiegu.

Objawami ubocznymi leukaferezy może być drętwienie i mrowienie w różnych częściach ciała, szybko ustępujące po podaniu preparatów z wapniem. Proces przejściowo obniża też krzepliwość krwi.

 

CO TO JEST CZYNNIK WZROSTOWY?

 Pewnym obciążeniem przy pobieraniu szpiku metodą leukaferezy jest natomiast fakt podawania czynnika wzrostowego (G-CSF). Dawca otrzymuje dwa razy dziennie podskórnie czynnik wzrostowy, który podnosi liczbę komórek układu krwiotwórczego. Nie ma obecnie danych, aby podawanie czynnika wzrostowego powodowało trwałe negatywne skutki dla dawcy.

 

Objawami ubocznymi podawania czynnika wzrostowego mogą być:

ból mięśni i kości,

osłabienie,

zaczerwienienie w miejscu wstrzykiwania leku.

 

CZY KAŻDY MOŻE ZOSTAĆ DAWCĄ SZPIKU?

 Potencjalny dawca szpiku powinien mieć od 18 do 50 lat (ze względów ekonomicznych najlepiej nadają się osoby młode; np. trzydziestolatek może być aktywny w bazie przez ponad 20 lat).

Kryteria stale wykluczające dawcę do dawstwa komórek krwiotwórczych:

1.             choroby o nieznanej etiologii w wywiadzie,

2.             cukrzyca typu I lub cukrzyca typu II wymagająca podawania insuliny,

uwaga: osoby u których zdiagnozowano cukrzycę typu II, która jest kontrolowana za pośrednictwem diety lub leków doustynych, przy jednoczesnym stwierdzeniu braku obecności czynników ryzyka chorób układu krążenia mogą zostać zarejestrowane w bazie dawców szpiku

3.             czynnej choroby nowotworowej lub choroby nowotworowej w wywiadzie, wyjątek stanowi nowotwór in situ pod warunkiem całkowitego wyleczenia,

4.             choroby gąbczaste zwyrodnienie mózgu (TSE) np. choroba Creutzfeldta-Jacoba- osoby, których wywiad rodzinny wskazuje na zagrożenie TSE,

5.             postępującej demencji lub zwyrodnieniowej choroby neurologicznej, w tym o nieznanym pochodzeniu,

6.             biorcy hormonów uzyskanych z ludzkiej przysadki (np. hormon wzrostu),

7.             biorcy przeszczepów rogówki lub opony twardej

8.             zakażenia ogólnoustrojowego niebędącego pod kontrolą w momencie pobrania, w tym choroby bakteryjnej, uogólnionego zakażenia wirusowego, grzybiczego lub pasożytniczego lub poważnego zakażenia miejscowego w komórkach lub tkankach, które mają być pobrane,

9.             choroby zakaźne takie jak:

9.1   WZW typu B

9.2   WZW typu C

9.3   Wirusowe zapalenie wątroby  w wywiadzie, żółtaczka o niejasnej etiologii

9.4   HIV-1/2

9.5   HTLV I/II

9.6   Babeszjoza

9.7   Kala Azar (leiszmanioza trzewna)

             9.8   Trypanosoma cruzi (Gorączka  Chagasa)

9.9   Promienica

9.10 Tularemia

9.11 Gorączka Q – postać przewlekła

 

10.          ryzyka przeniesienia zakażeń lub obecności czynników ryzyka związanych z tymi zakażeniami

11.          leczenie środkami immunosupresyjnymi,

12.          leki stosowane domięśniowo lub dożylnie nieprzepisane przez lekarza, w tym preparaty anaboliczne

13.          biorcy przeszczepów ksenogenicznych,

14.          istnienia zagrożenia przeniesienia chorób dziedzicznych

15.          ciężkie choroby aktywne, przewlekłe lub nawracające dotyczące różnych układów, w tym:

15.1. choroby układu krążenia, oprócz wad wrodzonych całkowicie wyleczonych

15.2. choroby układu pokarmowego

15.3.  choroby układu oddechowego

15.4. choroby układu moczowo-płciowego

15.5. choroby układu immunologicznego

15.6. choroby krwi i układu krwiotwórczego

15.7. choroby metaboliczne i układu endokrynnego

              15.8. choroby skóry

15.9. choroby układowe np. kolagenozy

15.10. choroby układu nerwowego

16.          nawracające omdlenia lub napady drgawkowe, poza drgawkami wieku dziecięcego lub sytuacją, w której co najmniej przez 3 lata po zakończeniu leczenia nie obserwuje się nawracających drgawek,

17.          zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem środków (substancji) psychoaktywnych,

18.          osoby, które ze względu na swoje zachowania seksualne należą do grup podwyższonego ryzyka zakażenia poważnymi chorobami, mogącymi przenosić się droga przetoczenia krwi

19.          skłonność do patologicznych krwawień,

20.          reakcja anafilaktyczna, każdy przypadek przebycia,

21.          obecności na ciele fizycznych oznak wskazujących na zagrożenie chorobą zakaźną,

 

Kryteria tymczasowo wykluczające dawcę do pobrania materiału przeszczepowego:

 1.      Po przebyciu choroby zakaźnej dawcy powinni być zdyskwalifikowani na co najmniej dwa tygodnie od dnia pełnego wyleczenia. Jednak w przypadku niektórych chorób należy stosować następujące okresy dyskwalifikacyjne:

1.1.      Bruceloza – 2 lata od pełnego wyzdrowienia,

1.2.      Gorączka Q – 2 lata od dnia potwierdzonego wyleczenia,

1.3.      Toksoplazmoza - 6 miesięcy od dnia potwierdzonego wyleczenia,

1.4.      Gruźlica - 2 lata od dnia potwierdzonego wyleczenia,

1.5.      Gorączka reumatyczna – 2 lata od dnia ustąpienia objawów, jeżeli nie wystąpiła przewlekła choroba serca,

1.6.      Gorączka ponad 38ºC – 2 tygodnie od dnia ustąpienia objawów,

1.7.      Grypa, infekcja grypopodobna - 2 tygodnie od dnia ustąpienia objawów,

1.8.      Zapalenie szpiku – 2 lata od dnia potwierdzonego wyleczenia,

1.9.      Malaria osoby, które:

                           1.9.1. w dowolnym okresie życia nieprzerwanie przez co najmniej 6 miesięcy zamieszkiwały na terenach endemicznego występowania - 4 miesiące po                    powrocie z ostatniego pobytu na terenach endemicznego występowania malarii; warunkiem późniejszej kwalifikacji jest uzyskanie negatywnych wyników badań w                  kierunku malarii przeprowadzonych metodami immunologicznymi; jeżeli wynik badania jest powtarzalnie reaktywny – dyskwalifikacja na 3 lata, następnie konieczne              jest wykonanie kolejnego badania; jeżeli nie przeprowadzono badań w kierunku malarii – dyskwalifikacja do czasu ich wykonania i uzyskania wyniku negatywnego

1.9.2. przebyły malarię -  na czas występowania objawów i leczenia; warunkiem późniejszej kwalifikacji jest uzyskanie negatywnych wyników badań w kierunku malarii przeprowadzonych metodami immunologicznymi, wykonanych nie wcześniej niż 4 miesiące po ustąpieniu objawów i zakończeniu leczenia; jeżeli wynik badania jest powtarzalnie reaktywny – dyskwalifikacja na 3 lata, następnie wykonanie kolejnego badania; jeżeli nie przeprowadzono kolejnych badań w kierunku malarii – dyskwalifikacja do czasu ichwykonania i uzyskania wyniku negatywnego,

1.9.3. powróciły z terenów endemicznego występowania malarii bez objawów choroby - 12 miesięcy od dnia opuszczenia terenów endemicznego występowania malarii; okres ten może być skrócony do 4 miesięcy, jeżeli badania w kierunku malarii przeprowadzone metodami immunologicznymi dają wyniki negatywne; jeżeli wyniki badań są powtarzalnie reaktywne – dyskwalifikacja na 3 lata, następnie wykonanie kolejnych badań; jeżeli nie przeprowadzono kolejnych badań w kierunku malarii – dyskwalifikacja do czasu ich wykonania i uzyskania wyniku negatywnego,

                            1.9.4. w czasie pobytu na obszarach endemicznego występowania malarii lub w ciągu 6 miesięcy po powrocie miały gorączkę o niejasnym pochodzeniu -              na czas występowania objawów i leczenia oraz do uzyskania negatywnych wyników badań immunologicznych (wykonanych nie wcześniej niż 4 miesiące po                          ustąpieniu objawów/zakończeniu leczenia); jeżeli badania dają wynik powtarzalnie reaktywny – dyskwalifikacja na 3 lata, następnie kolejne badanie; jeżeli nie                        przeprowadzono badań w kierunku malarii – dyskwalifikacja do czasu ich wykonania i uzyskania wyniku negatywnego

 

 1.10 Wirus Zachodniego Nilu (WNV), wirus dengi, wirus chikungunya, dyskwalifikacja na okres:

1.10.1. 28 dni od dnia opuszczenia obszaru ryzyk zakażenia, chyba że indywidualne badanie metodą biologii molekularnej dało wynik negatywny

1.10.2. 120 dni od dnia wyleczenia,

1.11. Wirus Zika, osoby które:

1.11.1.    powracają z terenów potwierdzonej transmisji wirusa Zika – 28 dni od opuszczenia obszaru ryzyka, na którym występuje zakażenie,

1.11.2.    zgłaszają kontakty seksualne z osobami, u których stwierdzono zakażenie wirusem Zika lub które przybywały na terenach występowania zakażeń wirusem Zika (w ciągu ostatnich 2 miesięcy w przypadku kobiet i w ciągu ostatnich 6 miesięcy w przypadku mężczyzn) – 28 dni

1.12. Rzeżączka - w okresie choroby i 12 miesięcy od dnia zakończenia leczenia,

1.13.       Mononukleoza zakaźna - 6 miesięcy od dnia wyzdrowienia

 

 2.             Narażenie na niebezpieczeństwo zarażenia chorobami przenoszonymi drogą przetoczenia:

2.1.Badanie endoskopowe przy użyciu fiberoendoskopu – dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.2.Kontakt śluzówki z krwią lub ukłucie igłą - dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.3.Przetoczenie składników krwi - dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.4.Duży zabieg chirurgiczny - dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.5.Tatuaż lub przekucie części ciała, oraz wszelkie inne zabiegi kosmetyczne związane z naru - dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.6.Akupunktura, o ile nie została wykonana przez wykwalifikowanego lekarza przy użyciu jałowych jednorazowych igieł dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.7.Osoby narażone na ryzyko z powodu bliskiego kontaktu w warunkach domowych z chorymi na wirusowe zapalanie wątroby lub nosicielami wirusów zapalenia wątroby, dyskwalifikacja na okres 6 miesięcy albo na 4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.8.Osoby, które ze względu na swoje zachowanie lub działalność są szczególnie narażone na zakażenia chorobami przenoszonymi droga transfuzji – po zaprzestaniu ryzykownych zachowań dyskwalifikacja na okres zależny od rodzaju choroby i od dostępności odpowiednich testów, Osoby utrzymujące kontakty seksualne z partnerami, u których testy w kierunku AIDS (HIV) wypadły dodatnio – po zaprzestaniu kontaktów dyskwalifikacja na okres 12 miesięcy

 2.9.Okres przymusowego pozbawienie wolności (pobyt w zakładzie karnym, areszcie śledczym lub innym miejscu w którym przebywają osoby pozbawione wolności) – okres przymusowego pozbawienia wolności i okres 6 miesięcy po zakończeniu przymusowego pozbawienia wolność albo  4 miesiące w przypadku, gdy badania metodami biologii molekularnej w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, a także HIV, dają wyniki ujemne,

 2.10.Kontakt z chorobą zakaźną (poza wirusowym zapaleniem wątroby) – a czas odpowiadający dwukrotnemu okresowi inkubacji, a w przypadku narażenia na zakażenie kilkoma czynnikami chorobotwórczymi – dyskwalifikacja jak dla choroby o najdłuższym okresie inkubacji

 2.11.Powrót z obszaru, w którym endemicznie występują choroby tropikalne – 6 miesięcy od dnia powrotu do Polski, jeśli w tym czasie nie wystąpiła niewyjaśniona gorączka lub inne objawy choroby.

 3.          Szczepienia:

3.1.Wirusy lub bakterie atenuowane – dyskwalifikacja na czas 4 tygodni

3.2.Inaktywowane/zabite wirusy, bakterie lub riteksje – dyskwalifikacja na 48 godzin

3.3.Anatoksyny – dyskwalifikacja na 48 godzin

3.4. WZW typu A – dyskwalifikacja na 48 godzin, pod warunkiem braku ekspozycji na zakażenie,

3.5.WZW typu B – dyskwalifikacja na 2 tygodnie, pod warunkiem braku ekspozycji na zakażenie,

3.6. Wścieklizna - dyskwalifikacja na 48 godzin, w razie ryzyka zakażenia, dyskwalifikacja na okres 1 roku,

3.7.Kleszczowe zapalenie mózgu - dyskwalifikacja na 48 godzin, w razie ryzyka zakażenia, dyskwalifikacja na okres 1 roku,

3.8.Poddanie się biernemu uodpornieniu surowicami odzwierzęcymi – dyskwalifikacja na 3 miesiące.

 

4.          Inne przyczyny dyskwalifikacji tymczasowej:

4.1. Ciąża – 6 miesięcy po porodzie lub jej zakończeniu, poza sytuacjami wyjątkowymi po uzyskaniu zgody lekarza,

4.2. Miesiączka 3 dni po jej zakończeniu

4.3. Mały zabieg chirurgiczny – dyskwalifikacja na okres 1 tygodnia

4.4. Leczenie stomatologiczne lub wizyta u higienistki stomatologicznej – odroczenie do następnego dnia (Uwaga ekstrakcja zęba, leczenie przewodowe itp. uważa się za mały zabieg chirurgiczny),

4.5. Przyjmowanie leków – zależne od rodzaju przepisanego leku, jego sposobu działania i leczenia schorzenia,

4.6. Ostre choroby układu oddechowego – do zakończenia leczenia,

4.7.  Ostre choroby układu pokarmowego – do zakończenia leczenia,

4.8.  Kłębuszkowe zapalenie nerek – 5 lat od całkowitego wyleczenia,

4.9.  Inne ostre choroby układu moczowego – do zakończenia leczenia,

4.10.Ostre stany uczuleniowe – do czasu ustąpienia objawów,

4.11.Zaostrzenie przebiegu przewlekłej choroby alergicznej - do czasu ustąpienia objawów,

4.12. Hemochromatoza - w czasie występowania objawów choroby, w trakcie stosowanego innego leczenia niż krwioupusty (o możliwości oddania materiału przeszczepowego decyduje lekarz kwalifikujący w porozumieniu z lekarzem prowadzącym leczenie hemochromatozy)

 

CZY PO ZGŁOSZENIU SIĘ DO REJESTRU DAWCÓW SZPIKU MOGĘ SIĘ WYCOFAĆ?

Oczywiście! Jeśli zarejestrujesz się w Rejestrze Dawców Szpiku, a potem zmienisz zdanie i będziesz chciał się z niego wykreślić – możesz to zrobić w każdej chwili!!! Również wtedy, gdy zostaniesz wytypowany jako dawca dla konkretnego pacjenta możesz zrezygnować! Należy jednak mieć świadomość, że na 10 dni przed planowanym zabiegiem pobrania materiału do przeszczepu, szpik pacjenta przygotowanego do zabiegu transplantacji jest niszczony i jeśli pacjent nie dostanie szpiku pobranego od dawcy - umrze.......

 

 

 

 

 

Partnerzy w naborze Dawców Szpiku

Szukamy sponsorów oraz chętnych do współpracy. Każda pomoc będzie odnotowana. W zakresie działalności przeszczepowej współpracujemy z głównymi ośrodkami w kraju jak i zagranicą.

Akredytacje

Posiadamy europejskie akredytacje w zakresie medycznym:

 

The National Marrow Donor Program

 

European Federation for Immunogenetics